In de afgelopen maanden heb ik verschillende dingen
bijgehouden waar ik Gods voorzienigheid in kleine manieren gezien heeft. Sommige
van deze gebeurtenissen werden voor mij een soort geschenk, maar tijdens kwam
door mij een geschenk aan iemand anders.
- Op een
ochtend thuis moest ik zorgen dat ik niet te laat zou zijn voor mijn werk. Er was te veel te doen. Het was de
donderdag voor Pasen, en ik moest lesgeven om 11:45. Ik had niet veel
tijd om te sparen; ik laat ongeveer tien minuten om te lopen naar mijn
werk, plus enige marge om de klas op te richten. Er zijn twee
verschillende paden die ik meestal gebruikt om te wandelen. Deze
bijzondere ochtend, aarzelde ik eventjes toen het pad verdeelden tussen
twee mogelijkheden. Ik heb een bepaalde richting gekozen. Een
paar minuten later, kwam ik een mevrouw tegen die ik kenden; zij was een
bloemstuk aan het leveren voor Pasen in de buurt. Ze vroeg of ik op
weg was naar de school waar haar kleinkinderen leerden. Ik
antwoordde: ,,Ja." Toen vroeg ze of ik twee buskaartjes aan hen
kon geven. De kinderen zouden weten wat het betekende, voegde ze
eraan toe. Ik stemde toe en met ging verder. Wanneer de studenten een pauze hadden voor de lunch, was ik in
staat om de kaartjes te geven. Als ik mijn huis eerder had verlaten,
zou ik deze dame tegen komen? Als ik een ander pad naar school had
genomen, zou ik in staat zijn geweest om te helpen op deze manier?
- Onze
18 jaar oude auto lekde wat vocht op onze oprit, dus belden wij de garage
om te zien wat de problem was. De afspraak was in een paar dagen, dus
bleven wij het rijden. Een avond na een Bijbelstudie in de gevangenis voor
vrouwen, parkeerde ik de wagen buiten de garage en liep verder naar
huis. De volgende ochtend belde een man van de garage met de vraag: ,,Hoe heb je deze minivan hier gereden?
De stuurbekrachtigingspomp is volledig gebroken. Door de koppeling met het
hydraulische systeem, zou en gebrek van remmen ook moeten gebeuren." Blijkbaar
had de monteur bijzondere moeilijkheden om de auto te stuuren om in de auto
garage te komen. Toen het gerepareerd was, bleef de monteur zijn
hoofd schudden op hoe een deel zo beschadigd geen effect zou hebben terwijl
wij de auto reden. Weliswaar is het mogelijk dat de pomp samen hield totdat
het moment dat ik de auto had geparkeerd en dat het overnacht pas brak. Zeer
mysterieus. Erg gezegend!
- Ik
probeer mijn best om mijn boodschappen op een bepaalde dag van de week te
kopen in één keer. Ik weet dat op deze manier ik minder spontane
uitstapjes brengt als ik iets ,,nodig” heb. Op een middag had ik
echt vier dingen nodig voor mijn volgende grote koop-dag, ook een dozijn
eieren. Terwijl ik bij de kassa stond, kwam een vrouw die ik nooit eerder
had gezien en zei tegen mij: ,,Dank je." Met verbaasd gezicht
keek ik naar haar; toen zei ze dat ze haast eieren had vergeten te kopen
tot dat ze mijn packet had gezien op de band. Ze ging snel om het in
haar mandje te voegen. Ik was gewoon aan het betalen voor mijn
aankoop toen ze terug kwam met alles wat ze nu nodig had. Nogmaals, bedankte
ze me. Soms zijn been ik boos op mijzelf omdat ik niet alles doet wat
ik beweerd te doen. Misschien is er een reden waarom we op een
bepaalde plaats op een bepaald moment moeten zijn dat niets met ons te
maken heeft. Als mijn verstrooidheid iemand anders helpt, dan moet ik
gewoon lachen en dankbaar wesen.
- Naast
mijn werk op school, ben ik ook redacteur voor een paar theologiestudenten
en ingenieurs voor wie Engels niet hun eerste taal is. Het is de aard
van dit soort werk als de documenten aan mij gestuurd worden moet het
gelijk persklaar worden. Het moet
naar de professor vandaag of morgen zo moet ik dringend helpen. Verleden
week ontving ik weer zo’n verzoek, maar de deadline was eigenlijk al
vervallen. Ik had ongeveer 90 minuten voordat ik moest vertrekken
voor werk toen ik de download van de document ondernam. Ik schrok om
te zien dat het 15 pagina's was. Op
een goede dag, kan ik 7 à 8 pagina's per uur wijzigen, afhankelijk van de
vaardigheid van de schrijver met Engels grammatica en
uitdrukkingen. Ik antwoordde hem dat ik zou beginnen, maar dat ik
waarschijnlijk het niet zou voltooien in de tijd die ik had. Zoals ik
maakte correcties en suggesties, bleef ik vooruit gaan. Toen ik
aankwam bij het einde van pagina 15 had slechts één uur verlopen. Ik
weet dat ik bijzondere genade kreeg om het werk op tijd aft e maken omdat
ik nooit eerder zo tijd-efficiënt bent geweest. Soli deo gloria.
