vrijdag 19 december 2014

Vrede Op Aarde

   De woorden ,,Vrede Op Aarde'' zijn vaak gezongen in de tijd van Kerstmis. Vrede is één van de trefwoorden van dit seizoen.  Niet alleen is afwezigheid van oorlog betekend, maar de harmonie met mensen in ons leven en bovenal met God Zelf. De engelen boodschap van vrede op aarde blijft aanwezig in onze kerstvieringen.
   Echter, de eerste vermeldingen waar God vrede (sjalom ) komen ruim voor het kerstverhaal. Het verlangen naar vrede en heelheid is een zeer lange tijd bij ons geweest.  De zegen die God tegen Aäron de priester wilden uitleggen bevat vrede:

De HEERE zegene u en behoede u;
De HEERE doe Zijn aangezicht over u lichten en zij u genadig;
De HEERE verheffe zijn aangezicht naar u en geve u vrede .
(Mijn cursivering)

   Terwijl ik nadacht aan deze zegen merkte ik dat elk van de drie uitspraken beginnen met "de HERE," het woord voor God, die betekent dat hij gedenkt eeuwig aan zijn verbond; hij is de persoonlijk "IK BEN". De bron van deze zegeningen is belangrijk omdat we zo vaak vrede en zegen ergens anders zoeken.
   Elk van de drie uitspraken bevat twee gaven die God aan de mensen schenkt, voor een totaal van zes geschenken.
  • zegen (welzijn)
  • behoeden (het beschermen van ons leven, het bewaken van onze stappen)
  • zijn gezicht schijnt op ons (gunst, als een glimlach die ons vult met een gevoel van verbondenheid)
  • genade (iets wat we helemaal niet verdienen)
  • zijn gezicht draaide zich naar ons (oplettendheid, hij merkt ons, we zijn niet alleen een nummer)
  • vrede (harmonie in onze relatie met Hem en de anderen om ons heen)
    Één ding zei mijn Oma over naar de kerk gaan.  Zelfs als je niets van de preek ontvang of zelfs als je een buitenlander ben en de dienst werd gehouden in een taal die je niet kan verstaan, dan ontvang je toch iets: de Zegen.  Aan het einde van de liturgie wordt de Zegen door de pastoor met opgeheven armen aan de mensen gedeelt.
   Zondag na zondag zoeken wij de echte vrede als wij de kerk binnen stappen.  En wanneer de Zegen wordt uitgesproken, kunnen wij onze handen openen om het te ontvangen.

Vrede Op Aarde
 

De woorden ,,Vrede Op Aarde'' zijn vaak gezongen in de tijd van Kerstmis. Vrede is één van de trefwoorden van dit seizoen.  Niet alleen is afwezigheid van oorlog betekend, maar de harmonie met mensen in ons leven en bovenal met God Zelf. De engelen boodschap van vrede op aarde blijft aanwezig in onze kerstvieringen.
   Echter, de eerste vermeldingen waar God vrede (sjalom ) komen ruim voor het kerstverhaal. Het verlangen naar vrede en heelheid is een zeer lange tijd bij ons geweest.  De zegen die God tegen Aäron de priester wilden uitleggen bevat vrede:

De HEERE zegene u en behoede u;
De HEERE doe Zijn aangezicht over u lichten en zij u genadig;
De HEERE verheffe zijn aangezicht naar u en geve u vrede .
(Mijn cursivering)

   Terwijl ik nadacht aan deze zegen merkte ik dat elk van de drie uitspraken beginnen met "de HERE," het woord voor God, die betekent dat hij gedenkt eeuwig aan zijn verbond; hij is de persoonlijk "IK BEN". De bron van deze zegeningen is belangrijk omdat we zo vaak vrede en zegen ergens anders zoeken.
   Elk van de drie uitspraken bevat twee gaven die God aan de mensen schenkt, voor een totaal van zes geschenken.
  • zegen (welzijn)
  • behoeden (het beschermen van ons leven, het bewaken van onze stappen)
  • zijn gezicht schijnt op ons (gunst, als een glimlach die ons vult met een gevoel van verbondenheid)
  • genade (iets wat we helemaal niet verdienen)
  • zijn gezicht draaide zich naar ons (oplettendheid, hij merkt ons, we zijn niet alleen een nummer)
  • vrede (harmonie in onze relatie met Hem en de anderen om ons heen)
    Één ding zei mijn Oma over naar de kerk gaan.  Zelfs als je niets van de preek ontvang of zelfs als je een buitenlander ben en de dienst werd gehouden in een taal die je niet kan verstaan, dan ontvang je toch iets: de Zegen.  Aan het einde van de liturgie wordt de Zegen door de pastoor met opgeheven armen aan de mensen gedeelt.
   Zondag na zondag zoeken wij de echte vrede als wij de kerk binnen stappen.  En wanneer de Zegen wordt uitgesproken, kunnen wij onze handen openen om het te ontvangen.

zaterdag 6 december 2014

Geven of Ontvangen, Deel 2

     Toen omstandigheden nog slechter werden, hoe heeft mijn grootmoeder er verder doorgekomen?
     Toen de oorlog bijna voorbij was, in de winter van 1945, liep het veel erger. Oma had nu zes kinderen  en zes volwassen familieleden van mijn grootmoeder kwamen ook in huis wonen. 
Zij vertelden in 1997:

   ,,Voor die tijd ging het aardig goed me eten, maar toen wij al die volwassen inwoonders kregen is ons vooraadje ook betrekkelijk hard gegaan.  Plus hadden wij ook kennissen en familie die weleens aan de deur kwamen en dan gaf ik wat wij dan nog als voorraadje hadden.
   Normaal zat mijn man op pad, en die kon nog weleens wat ruilen en wat rommelen, maar in het laatste jaar was hij nog al eens ziek.  Dus dan werd er ook niets geruild en kregen wij er geen eten bij en er ging wel af.
   Toen op een gegeven moment had je hier ook een ondergrondse strijdskracht en verzetsgroepen.  Die hebben hier en daar klandestien koeien geslacht.  Die kookte ervan echt lekkere soep en goed eten.  De school kinderen mochten dus twee middagen in de week daar komen eten, met eigen bord or schaal...
   En ik he book nog wat meegemaakt dat ik mijn kinderwagen tegen de koop aangeboden had.  Daar wilde de mensen zo veel geld voor bieden.  Maar wat had ik aan dat geld?  Ik kon er toch niets voor kopen.  Kleren was allemaal surogaat.  Toen bood er een mevrouw die zo veel kleren uit Amerika kreeg, waar zij baas over was.  Toen heb ik heel veel kleren uit Amerika gekregen, en daar konden wij de kinderen zo fiijn mee aankleden.  Die kinderwagen heb meer als geld opgebracht, en zo waren er ook hele leuke dingen in die benauwde tijd.

   Wij hebben ook veel zegeningen ondervonden, dat wij soms niks hadden, end at het dan zo maar gebracht werd...Dat hebben wij altijd erg ervaren, dat er toch altijd Iemand voor ons zorgde, end at wij door al onze noden en ons behoefte zijn gebracht.  Er was weleens een envelop in de gang, en dat ik nooit heb geweten van wie.  Dat zijn zulke rijke zegenen, en nu dat ik oud ben teer ik nog op al die mooie dingen.  Want het is wel zo zaliger te geven dan te ontvangen.  Maar also de nood krap is is het ook zo.”