Toen omstandigheden
nog slechter werden, hoe heeft mijn grootmoeder er verder doorgekomen?
Toen de oorlog bijna voorbij was,
in de winter van 1945, liep het veel erger. Oma had nu zes kinderen en zes volwassen familieleden van mijn grootmoeder
kwamen ook in huis wonen.
Zij vertelden in 1997:
,,Voor die tijd ging het aardig goed me eten, maar toen wij
al die volwassen inwoonders kregen is ons vooraadje ook betrekkelijk hard
gegaan. Plus hadden wij ook kennissen en
familie die weleens aan de deur kwamen en dan gaf ik wat wij dan nog als
voorraadje hadden.
Normaal zat mijn
man op pad, en die kon nog weleens wat ruilen en wat rommelen, maar in het
laatste jaar was hij nog al eens ziek.
Dus dan werd er ook niets geruild en kregen wij er geen eten bij en er ging
wel af.
Toen op een gegeven
moment had je hier ook een ondergrondse strijdskracht en verzetsgroepen. Die hebben hier en daar klandestien koeien
geslacht. Die kookte ervan echt lekkere
soep en goed eten. De school kinderen
mochten dus twee middagen in de week daar komen eten, met eigen bord or
schaal...
En ik he book nog
wat meegemaakt dat ik mijn kinderwagen tegen de koop aangeboden had. Daar wilde de mensen zo veel geld voor
bieden. Maar wat had ik aan dat geld? Ik kon er toch niets voor kopen. Kleren was allemaal surogaat. Toen bood er een mevrouw die zo veel kleren
uit Amerika kreeg, waar zij baas over was.
Toen heb ik heel veel kleren uit Amerika gekregen, en daar konden wij de
kinderen zo fiijn mee aankleden. Die
kinderwagen heb meer als geld opgebracht, en zo waren er ook hele leuke dingen
in die benauwde tijd.
Wij hebben ook veel
zegeningen ondervonden, dat wij soms niks hadden, end at het dan zo maar
gebracht werd...Dat hebben wij altijd erg ervaren, dat er toch altijd Iemand
voor ons zorgde, end at wij door al onze noden en ons behoefte zijn
gebracht. Er was weleens een envelop in
de gang, en dat ik nooit heb geweten van wie.
Dat zijn zulke rijke zegenen, en nu dat ik oud ben teer ik nog op al die
mooie dingen. Want het is wel zo zaliger
te geven dan te ontvangen. Maar also de
nood krap is is het ook zo.”
Geen opmerkingen:
Een reactie posten