Woorden van Jezus zijn in het boek Handelingen opgetekend: ,,Het is zaliger te geven dan te ontvangen." Mijn grootmoeder was op
de hoogte van dergelijke zegen.
Ze werd geboren in 1907 in een
vissersdorp in Nederland, en zij is opgegroied met 10 kinderen in haar gezin. Haar
eigen moeder was goed in het uitrekken van haar vaders kleine wekelijkse
salaris. Er was eten op tafel, en ze bleven uit de schuld.
Oma deelde met mij de dagen van de
Tweede Wereldoorlog. Zij was getrouwd en had haar eigen kinderen. Ze
hield een grote bijkeuken van de leveringen om voor haar familie, dingen zoals
gedroogde bonen, haver, gerst, meel, en zo voort. Door de oorlog, liepen soms
mensen uit de stad en klopte op de deuren van vreemden om voedsel te vragen. Toen
ze op haar deur klopten, zouden ze een pakket van haver of een zak gerst ontvangen. Naarmate de oorlog ging door, ontving ze bonkaarten
om boodschappen te krijgen. Zij had vijf kinderen op dat moment, dus had
ze altijd genoeg van deze kaarten. Elke kaart stond beschreven voor een
bepaald voedingsmiddel te krijgen, zoals aardappelen of rijst.
Één keer ontmoette ze een vrouw in
de trein. De man van deze vrouw was in het ziekenhuis met een ernstige maag probleem. Het
ziekenhuis voedsel tijdens de oorlog was nog erger dan normaal! Deze dame
zei: ,,Kon ik maar wat rijst voor hem krijgen; Dat is net wat hij nodig
heeft om te herstellen."
,,Nou," antwoordde Oma, ,,ik
heb bonnen voor rijst, en ik wil u graag ermee helpen." Zij nam het gelijk
uit haar tas, en gaf het aan die mevrouw, nooit te verwachten dat haar oudste zoon een
fiets van deze familie later zou ontvangen. Het blijkt dat de man die ziek
was eigenaar van een fietsenwinkel was!
Oma was soms guller dan
haar echtgenoot zou hebben gewild. Op een gegeven moment zei hij: ,,Straks hebben wij niets over voor onszelf,"
maar zij was er niet over in de war.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten